Bij Van Doorn´s Automibielfabrieken hebben ze al een ver verleden in het produceren van voertuigen met specifiekere eigenschappen.
De DAF-139, welke juist voor de oorlog werd ontwikkeld is helaas nooit in productie genomen.

Van deze daf zijn er slechts 2 prototypes gemaakt en volgens de Heer Van Wijk, een van de ontwerpers, ligt er eentje begraven onder het ketelhuis van de huidige DAF fabriek. (Bel me effe en ik help je met graven...)<

  De 139 bood plaats aan 2 chaufeurs en 2 passagiers. Hij was amfibisch, en werd aangedreven door een 4 cilinder citroën motor. De schroef zat rechtstreeks op het kroonwiel van de achertste kardan.

Had twee voorkanten, met twee gestuurde, constant aangedreven voorassen.  De sturing van de achteras kon bij normaal gebruik geblokkeerd worden en door de toepassing van twee versnellingsbakken kon hij een helling van 60% oprijden.

Het idee om twee voorzijdes te construeren werd toen vaker toegepast.

Onderstaande komt ongeveer uit dezelfde tijd.
(Ze hebben wat afgeknutseld bij de DAF)

Het eerste prototype miste o.a. de geschutskoepel.

De Daf M39, welke was ontwikkeld vlak voor de tweede wereldoorlog en had ook twee chaufeurs. De gedachte erachter was dat het voertuig is een noodsituatie dirrect kon terugrijden, i.p.v. eerst helemaal te moeten omdraaien. Ze hebben bij de DAF slechts 8 maanden na de opdracht de eerste M39 afgeleverd. De oorlog brak uit en het is bij deze eerste levering gebleven. Waarschijnlijk heeft Nederlandse ministerie van Oorlog er weinig vertrouwen in gehad want er is er slechts eentje ingezet in een gevechtssituatie in Overschie. We hebben hem dan ook direct kunnen inleveren.

Ze hebben slechts heel kort dienst gedaan, de Duitse bezetter had ze dan ook maar allemaal ingepikt en de Duisters waren er erg blij mee.........

Zoals je hierboven ziet nam de Duitse bezetter niet alleen de fiets, de radio, de koperen melkbussen en de zinken dakgoot van je opa mee, maar deze in beslag genomen Daf M39 werden van hun eigen beeldmerk voorzien en ingezet voor eigen gebruik. Waarschijnlijk zijn ze allemaal gedemonteerd.

Zo had het er eigenlijk allemaal uit moeten gaan zien.
Ik vind de extra wieltjes aan de voorzijde, voor het overwinnen van knikjes tegen steile hellingen wel erg handig ;-) Ook de M39 had een Trado achteras (walking beam), het beeldmerk van vele DAF legervoertuigen.

In deze tekening kun je beide bestuurderstoeltjes goed zien zitten. Het moet er wel erg gezellig zijn geweest want in dit voertuigje van nog geen 5 meter lang zaten we 6 man en een behoorlijke voorraad munitie.
De achterste chauffeur was eigenlijk de schutter van het achterste kanon en zat wel in de herrie,
de Ford Mercurie V8 (ong 95 pk.) motor lag er naast.

Als je goed op het internet rundsnuffeld zie je dat er veel meer moddelletjes dan oorspronkelijke voertuigen van de M39 zijn.

Deze amfibische´AMPHIROL´ met DAF motoren, heeft geen militaire toepassingen gehad maar gezien het eigenaardige ontwerp wil ik je er niet van weerhouden.
Klik hier of op de afbeelding voor meer over deze AMFIROL van JJ Bakker.

Indien iemand meer weet van bijzonder
Dafjes houd ik me aanbevolen

 

klik hieronder voor de hoofdpagina